De lange weg naar ploef

Beschouwende, polemische tekst over onderwijs en verstandelijke vorming. Verplicht onderwijs sinds circa 1900 wordt voorgesteld als een systeem waarin notabelen lesprogramma’s ontwierpen die kinderen overladen met feitenkennis. Daardoor zou er te weinig ruimte zijn voor zelfstandig denken en zouden ook gevoelens worden afgevlakt. Een diploma verschijnt als bekroning van die aantasting, waarbij alleen de sterksten standhouden. Als tegenwicht wordt avontuur genoemd als middel om het verstand te herstellen, al kan dat riskant verlopen. De tekst draait om kritiek op schools leren, de verhouding tussen kennisoverdracht en denken, en de mogelijkheid van herstel via ervaring.