Vrolijk zullen we altijd blijven

Autobiografische herinneringen aan een jeugd in Maastricht tijdens de Tweede Wereldoorlog en de V-1-periode, gevolgd door herstel en vorming in de naoorlogse jaren. De tekst beschrijft bombardementen, schuilen in kelders, geïmproviseerd onderwijs, straattaferelen tijdens de bevrijding en een verblijf in een sanatorium. Later volgt een opleiding tot fotograaf in Aken tijdens het Wirtschaftswunder, reizen naar Parijs en Valencia, en een poging om het oorlogsverleden van zich af te zetten. Een terugkerende leidraad is het bewaren van moed en vrolijkheid ondanks ingrijpende ervaringen.