Homo conflictus

Non-fictie over de historische samenhang tussen welvaartsstaat, democratie en sociale strijd. De tekst beschrijft hoe georganiseerde solidariteit via ziekenhuizen, scholen, pensioenen en sociale bescherming steunt op conflict, debat en machtsverhoudingen. In historisch perspectief wordt gesteld dat de ‘kleine mens’ eind 19de eeuw politieke macht wist op te bouwen en de elite tot compromissen dwong, wat leidde tot de uitbouw van democratie en welvaartsstaat. Sinds de jaren 1980 neemt de ongelijkheid in de westerse wereld opnieuw toe en verscherpt migratie de verdeeldheid, waardoor de houdbaarheid van deze verworvenheden ter discussie staat.