Indie

Persoonlijke non-fictie over rouw na het onverwachte overlijden van een hond tijdens een vakantie. De tekst richt zich op de verbijstering, pijn en reacties uit de omgeving wanneer blijkt dat het verlies een dier betreft dat de meest nabije vriend was. Centraal staat de vraag welk verlies als ‘gerechtigd’ wordt gezien om om te rouwen, en hoe zelfoordeel en maatschappelijk oordeel dat proces beïnvloeden. De insteek is herkenning, troost en ruimte voor inzichten die als helend worden ervaren, met ook plaats voor humor.