Bloed, as en tandpasta

Non-fictie over politieke gevangenschap en repressie in Rusland. Vanuit een overvolle Moskouse cel maakt Pavel Krisevitsj in drie jaar meer dan tweeduizend kunstwerken met as van lucifers, tandpasta en zijn eigen bloed, als aanklacht tegen het gevangenisleven en het regime. Daarnaast komt aan bod hoe tegenstanders van Poetin, onder wie Aleksej Navalny, hun politieke strijd vanuit cellen en strafkampen voortzetten. De tekst behandelt het Russische strafsysteem, de verdwijning van regimekritische tegenstanders, de parallellen met vroegere sovjetkampen en de drijfveren achter een vrijwel kansloze vorm van verzet.