Tot spreken heb je mij gehoord

Non-fictie over vrouw-en-geloofgroepen die eind jaren zeventig en begin jaren tachtig binnen kerken ontstonden onder invloed van maatschappelijke emancipatiebewegingen. De tekst behandelt de geschiedenis van deze groepen en de ervaringen van geïnterviewde deelnemers. Centraal staan persoonlijke groei, geloofsverdieping, vaardigheidsontwikkeling en de functie van de bijeenkomsten als veilige ruimte om ervaringen te verwoorden. Daarbij krijgt het concept "elkaar tot spreken horen" een belangrijke plaats: gehoord worden maakt het mogelijk diepere innerlijke ervaringen uit te spreken. De nadruk ligt iets meer op rooms-katholieke groepen, binnen een bredere oecumenische samenstelling, met ook aandacht voor oud-katholieke ervaringen.