De pijn van de wind

Poëzie waarin de wind als beschouwend perspectief de loop van het bestaan volgt. De gedichten verbinden uiteenlopende beelden en scènes: een vroedvrouw die vrijheid herkent in een kind, schepen in havens die naar het Oosten voeren en verderf brachten, heimwee van een moeder, en alledaagse taferelen rond koken en een levensles. Warmte, geuren en kleuren van het Oosten staan naast sneeuw in het Westen. Verleden en heden treden voortdurend met elkaar in dialoog, met nadruk op vreugde, verlies en ballingschap in de omgeving waarin de dichter leeft.