Ik wil niet meer dat je papa tegen mij zegt

Autobiografisch getinte non-fictie over Emma, die als kind na afwijzing door haar vader op zoek gaat naar vaderliefde bij haar stiefvader. Na een ingrijpende ervaring met haar oom raakt zij verstrikt in verwaarlozing, misbruik en angst, die zij jarenlang als normaal leert zien. Als volwassene probeert Emma die ervaringen onder ogen te zien en de overgang te maken van overleven naar werkelijk leven. De tekst verbindt deze zoektocht naar antwoorden en mogelijke vergeving met terugkerende beelden van de Waddenzee als bron van troost.