Brutisme

Beschouwende non-fictie over brutisme als reactie op het verlies van collectieve zingeving, groei en schoonheid. De tekst verbindt gevoelens van vervreemding en verlies van maatschappelijke samenhang met cynisme en nihilistisch individueel geweld tegen wat collectief kan verbinden. Daarnaast bekritiseert ze een overheid die functioneert als probleemoplossend callcenter en een politieke praktijk van ‘fiksen’. In Nederland en breder in de westerse wereld wordt de verhouding tussen burger en overheid voorgesteld als consumentisme, terwijl actieve wederkerigheid en uitnodiging tot burgerschap volgens de tekst ontbreken.