Herderszangen

Terwijl de verbannen Dante in Ravenna de laatste zangen van het Paradiso schrijft, krijgt hij een Latijns briefgedicht van een geleerde uit Bologna die het Inferno al had gelezen. Giovanni del Virgilio vraagt Dante waarom hij de Divina Commedia in het Toscaans schreef. Zo’n werk moet toch in het Latijn! De Bolognees wordt zelfs grof: ‘Wees niet zo kwistig, werp geen parels voor de zwijnen.’ Dat de professor ongelijk kreeg, bewijst de hoge vlucht die Dante’s magnum opus heeft genomen. Alighieri, die als dichter uitsluitend in de volkstaal schreef, antwoordde hem in het Latijn met een volmaakt vergiliaanse ecloge. Hun correspondentie kende nog een klein vervolg, tot de vrij plotse dood van de 56-jarige Florentijn op 14 september 1321. Zevenhonderd jaar geleden dus. Reden om een Latijns kleinood te redden van de vergetelheid. Herderszangen, een literair dispuut over volkstaal versus Latijn, reveleert de Latijnse dichter in Dante, een Vergilius redivivus.