Wonder (dat ik hier nog zit)

Persoonlijk relaas over ernstige chronische ziekte en langzaam herstel. Anniek wordt op haar negentiende zwaar ziek, maar pas jaren later wordt de ziekte van Lyme vastgesteld, wanneer haar zenuwstelsel al is aangetast en antibiotica niet meer helpen. Op haar vijfentwintigste is ze vrijwel volledig bedlegerig en verblijft ze in een donkere, stille kamer. Het verlies van een belangrijke naaste bij de ramp met de MH17 verergert haar situatie. Met financiële steun van familie, vrienden en onbekenden reist ze naar een kliniek in de Verenigde Staten, waar haar achteruitgang wordt gestopt. Daarna herwint ze geleidelijk functioneren en bouwt ze opnieuw toekomstperspectief op.