Lieve kinderen

Romanvormige beschouwing over een terminale oude man die in een lange brief aan zijn twee vervreemde kinderen terugblikt op hun breuk, de vrouwen in zijn bestaan, zijn carrière in de luchtvaartindustrie en zijn ontwikkeling als mens en denker. Centraal staat uitsluiting als menselijk mechanisme en de schadelijke gevolgen van gedrag dat als juist wordt gelegitimeerd. De tekst verbindt dit met reflecties op rechtvaardigheid, bescheidenheid, dienstbaarheid en eigentijdse spiritualiteit, en behandelt daarnaast kapitalisme, nationalisme, abortus en dierenkwelling in de Oostvaardersplassen.