Dialoog, meer dan een pacificatie-instrument

Dissertatie in de wijsbegeerte over de vraag of door de overheid ingezette dialoog als pacificatie-instrument recht doet aan de oorspronkelijke filosofische betekenis van dialoog als moreel geladen kennisbron. De analyse richt zich op twee Rotterdamse initiatieven uit 2001-2006: de Dag van de Dialoog en de Islamdebatten. Via een nieuwe verbinding van de dialoogopvattingen van Martin Buber en Emmanuel Levinas wordt geconcludeerd dat niet individuele identiteit centraal staat, maar het appèl van de ander. Vanuit dit perspectief worden confrontatie en pacificatie benaderd als twee werkzame polen van dialoog.