Verhaal van mensen

Beschouwende non-fictie over de neergang van de kerk in Nederland sinds de jaren zestig en de vraag hoe zij verder kan. De tekst benadert het christendom als een historisch gevormd menselijk geheel: gewijde teksten, dogma’s, kerkgebouwen en kerkelijke verscheidenheid zijn door mensen tot stand gebracht. Vanuit die gedachte verschuift de focus naar verantwoordelijkheid in het heden: het zoeken naar nieuwe wegen voor een kerk in zwaar weer. Centraal staat de opvatting dat levensvatbaarheid afhangt van inbedding in de samenleving en van een verhouding tussen geloof, cultuur en wetenschap die niet op contrast berust.