Morsen met licht

Associatief non-fictieproza over mystiek, systemisch werk en instinctieve poëzie. De tekst vertrekt vanuit ‘muo’, beschreven als de oorspronkelijke Germaanse stam van mystiek, en onderzoekt het sluiten van ogen en mond, het vergrendelen van zicht naar buiten en taalvermogen, en het wisselen van perspectief tussen delen en gehelen. Werelden, lichamen en mensen worden benaderd als systemen. Schoonheid vormt de rode draad en wordt gepresenteerd als tegengif tegen onttovering. De inhoud richt zich op diepte, vertrouwdheid met het geheimzinnige en het zoeken naar een bezielde omgang met de werkelijkheid.