Niemand wil ze hebben

Journalistiek non-fictie over de ontwikkeling van het Europese vluchtelingenbeleid sinds 1938. De tekst begint bij de conferentie van Evian, waar opvang voor Joden uit nazi-gebied uitbleef, en volgt daarna naoorlogse vluchtelingenkampen in West-Europa, veilige enclaves op de Balkan in de jaren negentig, megavluchtelingenkampen in Afrika en Lesbos als epicentrum van de recente Europese vluchtelingencrisis. Centraal staat de vraag hoe uitsluiting, containment en terugkerende politieke argumenten het beleid hebben gevormd, en wat er is overgebleven van de belofte van 'nooit meer' uit het VN-vluchtelingenverdrag van 1951.