Aanvaring met het oneindige

Autobiografische spirituele non-fictie over Suzanne Segals ingrijpende ervaring als jonge vrouw, toen zij tijdens het wachten op de bus haar persoonlijke zelf verloor. De tekst beschrijft hoe deze transformatie, bekend uit klassieke spirituele teksten uit het Oosten, door haar westerse culturele overtuigingen, opvoeding, waarden en angsten anders werd beleefd. Het kostte haar meer dan tien jaar om deze ervaring te integreren, terwijl haar verstand ze probeerde te duiden als een psychische afwijking. Uiteindelijk mondde dit proces uit in zelfrealisatie en een toestand die vrij is van pijn en angst.