In courtesy of the unknown

Beschouwing over collages van Demoen, opgebouwd uit versneden motieven en historische verwijzingen. De tekst situeert de praktijk in een ateliercontext met elementen als geometrie, tijdschriftensensatie en kunsthistorische boeken. De fragmenten functioneren als motiefdragers in een onvaste mise-en-scène. Door het tonen en afdekken van kaarten op een werktafel wordt het geheugen van de toeschouwer geactiveerd en gefrustreerd. Centraal staat hoe verwijzing, fragmentatie en gebaar werken binnen een westerse beeldtraditie waarin schoonheid met het sublieme wordt verbonden, terwijl ornament en herhaling de spanning tussen controle en ontregeling zichtbaar maken.