Roep om respect

Sociologische non-fictie over werklozen in activeringsprogramma's binnen een prestatiesamenleving waarin succes aan talent en inzet wordt gekoppeld. De tekst onderzoekt hoe mensen zonder betaalde baan omgaan met negatieve stereotypering, hun falen verklaren en zelfrespect proberen te behouden. Op basis van empirisch onderzoek wordt beschreven hoe meritocratische waarden tegelijk worden onderschreven en afgewezen: via zelfverwijt, onderscheid tussen actieve en inactieve werklozen, en door onbetaald vrijwilligerswerk moreel hoger te waarderen. Tegelijk blijft betaalde arbeid de norm, niet alleen om inkomen maar ook om de symbolische betekenis van loon en maatschappelijke waardering.