Het levende laten opvlammen

Filosofisch essay over de relatie tussen mensen en andere levende wezens en de vraag hoe de tweedeling tussen mens en natuur kan worden doorbroken. De tekst verwerpt natuurbescherming als een extern, paternalistisch idee waarbij natuur als omgeving buiten ons wordt gezien. In plaats daarvan staat het besef centraal dat mensen deel uitmaken van een samenhangend weefsel van het levende, waaronder bomen, planten en micro-organismen. De biosfeer verkeert in gevaar, maar herstel is mogelijk door omstandigheden te scheppen voor autonoom herstel. Ecologische niches en plaatsgebonden oplossingen worden voorgesteld als bronnen van hernieuwde levenskracht.