Het voortleven van de vuurvliegjes

Essayistische non-fictie over het beeld van vuurvliegjes als teken van verzet tegen fascisme en neofascisme. Vertrekkend van Dante en een nachtelijke ervaring van de jonge Pasolini in 1941, tijdens Mussolini’s bewind, volgt de tekst hoe vuurvliegjes terugkeren in Pasolini’s naoorlogse films en geschriften als contrapunt bij terreur. Aan het einde van Pasolini’s leven lijken ze te verdwijnen in de neofascistische spektakelmaatschappij, maar Didi-Huberman betoogt dat ze voortleven in actuele beelden van verzet. Daarbij verwijst hij naar het denken van Agamben, Benjamin en Warburg.