Geen verweer

Mats en Hanna ontmoeten elkaar op een reünie van hun school. Hij was daar leraar, zij leerling. Hun snelle keuze om bij elkaar te blijven resulteert in een enorme verwarring in hun omgeving. Al snel probeert de omgeving van Mats en Hanna hem uit zijn nieuwe gezin te weren.

Tijdens zijn reizen tussen woon- en studieplaats vertelt Mats een studiegenoot over de gebeurtenissen vanaf het begin van zijn relatie met Hanna. De student voert diverse gesprekken met alle betrokkenen, spreekt af hun verhalen op te schrijven en tracht achter de verschillende beweegredenen van Mats’ antagonisten te komen. Er volgen diverse gesprekken met alle betrokkenen. In een raamvertelling vertelt de schrijver het verhaal vanuit diverse personages.

Geen Verweer neemt de lezer mee in het denken, keuzes en handelen van de verschillende personages. In deze raamvertelling, een psychologische roman, lijkt ‘Amor fati’ het leidmotief te zijn. Zoals Nietzsche hierover zei: ‘Ik wil immer meer leren om het noodzakelijke van de dingen als het schone te zien, zo zal ik een van hen zijn die de dingen mooi maken. Amor fati: dat is van nu af aan mijn liefde! Ik wil geen oorlog tegen het lelijke voeren. Ik wil niet beschuldigen, ik wil niet eens de aanklagers aanklagen. Wegkijken is mijn enige ontkenning! En, alles in alles en grote; wil ik eens slechts een ja-zegger zijn.’

Geen Verweer is de vierde roman van Harm Hakkoer (1955) die hij grotendeels tijdens zijn studie filosofie aan de Tilburg University schreef. Net zoals in zijn eerdere romans gebruikt de schrijver een eigen stijl, inlevend en beeldend, en dialogue intérieur. Met Geen Verweer biedt de schrijver een meeslepende en diepgaande roman die de lezer uitdaagt om na te denken keuzes en de gevolgen daarvan.