Tracing stillness

“Terwijl ik naar Jacobs’ partituren kijk, begint er gaandeweg iets te klinken in mijn oren: stil

en bijna onmerkbaar. Een fluisterende stem. Een uitnodiging, zo voelt het, om te luisteren

naar wat onhoorbaar is. Mijn oren zoomen in, mijn verbeelding maakt muziek. En

tegelijkertijd trekken mijn ogen me als vanzelf weer het witte blad in. Mijn zintuigen

ondernemen een dans, zo merk ik: ogen beginnen te luisteren en oren beginnen te kijken.

Geen knallende forte’s, geen overdonderende kleuren. Jacobs’ partituren eren het kleine en

het stille. ‘Ja, daar begint het voor mij,’ beaamt Jacobs. ‘Al mijn partituren worden geboren

uit stilte.’”

Annemarie Peeters