Doodgaan kan altijd nog

‘Het leven stelt niets voor. Ik voel een constante druk
op mij: het werk, de nieuwe opleiding,
waar ik - min of meer noodgedwongen - mee ben
begonnen, de kids, het huishouden en een relatie die
op springen staat. En ik kan en wil die druk niet meer.
Ik wil rust. Ik wil nu eens aan mezelf denken, voor één
keer. En …, ik wil naar Jordi.’
Oktober 2004

Jaren geleden ben ik begonnen te schrijven. Dat was
naar aanleiding van het verongelukken van mijn zoon
en mijn opname op de PAAZ daarna.

Soms dacht ik, Hebels, je redt het! En soms dacht ik,
hou d’r maar mee op. Dit wordt toch nooit een mooi
verhaal. Maar ja, ik had me voorgenomen om alles op
alles te zetten en te proberen of ik van al de schrijfsels
wat kon maken. En dat moest wel een eind hebben.
Welk eind dan ook ...

Aangezien het overlijden van Jordi, de opname die
6 maanden duurde en de therapie die volgde, nogal wat
teweeg brachten voor mij en in mijn gezin, is het een
heel boekwerk geworden.

Fragmenten uit 6 maanden RIAGG
Gezien Hebels, 2023