Huisje, boompje, eitje

Dit essay onderzoekt het debat over eicelinvriezing vanuit bio-ethisch en feministisch perspectief. In plaats van de gebruikelijke tegenstelling tussen emancipatie en onderdrukking benadert de tekst eicelinvriezing als een verantwoordelijkheidspraktijk, die alleen begrepen kan worden via de ethische reflecties van betrokken vrouwen. De analyse steunt op eenentwintig gesprekken met vrouwen die interesse hebben in het invriezen van hun eicellen. Die gesprekken brengen onderbelichte ethische fricties binnen de bio-ethiek naar voren en leiden ook tot reflectie over de houdbaarheid van het traditionele gezin en mogelijke nieuwe vormen van zorg.