Huishouden in Nieuw-Guinea

Historische non-fictie over protestantse zending in Nieuw-Guinea halverwege de negentiende eeuw. Een groep zendingsechtparen vestigt zich aan een kust met eilandjes, mangrovebossen en tropische wouden en probeert lokale Papoeavolkeren te bekeren en te ‘beschaven’. Centraal staat de heropvoeding van Papoeakinderen die uit lokale slavernij werden gekocht en in zendingshuishoudens terechtkwamen. De tekst onderzoekt dit koloniale heropvoedingsproject via uiteenlopende praktijken, waaronder huishoudelijke vorming, tabaksplantages, schedelmeting, collectes, handel in paradijsvogels en huwelijkspolitiek. Daarnaast staat de reactie van Papoea’s op deze witte vreemdelingen centraal, met aandacht voor hun stemmen, perspectieven en verzet.