Nee, nergens om, maar om elkaar

Alles zou goed gaan:
de woestijn een tuin vol rozen
en brood voor iedereen.
Het ging spoken,
een giftige wind joeg door de wereld,
het ging niet goed.
De zon brak door de wolken,
een vurige gloed van liefde en geluk,
een korte tijd.
Het licht werd gedoofd,
een kruis,
een kale boom in de winter.
Alleen maar een glans in de verte,
een stille hoop,
aan de rand van de hemel.

Een storm breekt los,
alle goden worden verjaagd,
de mens is vrij.
De man wordt de baas, de witte,
als een prins op een paard
berijdt hij de aarde.
Alleen maar een zachte stem
voor de bedroefde:
ik ben er.
Sterk als een boom in de winter
is mijn liefde,
een kruis.