Tot we zien zijn we blind

Met drijfhout en zwerfvuil maak ik een archeologische wedersamenstelling van onze wegwerpmaatschappij. In onze westerse wereld waar we alles obsessioneel willen plannen en onder controle houden is de onvoorspelbaarheid van het vinden en het spelend zoeken naar wat die dingen in zich hebben een opwindende en helende bezigheid.

Het is luisteren zonder oren en zien zonder ogen om zo in resonantie te komen met de energieën die ons omringen, om deze dan op een speelse en soms humoristische manier uit te beelden. Deze werkwijze zoekt haar inspiratie in de taoïstische levenshouding die schoonheid vindt in natuurlijkheid en vergankelijkheid.