De soevereiniteit van het goede

Nederlandstalige vertaling van een filosofisch hoofdwerk over moraalfilosofie, het innerlijke leven en morele groei. De tekst benadrukt kritiek op eigentijdse filosofen, waaronder existentialisten, en verzet zich tegen een benadering waarin de ziel is vervangen door het ego. De centrale these is dat morele ontwikkeling zich niet vooral toont in handelen, maar in denken, waarnemen en voelen. In het nawoord wordt dit denken ook verbonden met de filosofie van de liefde, opgevat als openstaan voor wat werkelijk is en als moreel ideaal.