Het krassen van de Tijd

De tijd heelt zegt men. Dit is minder evident dan het lijkt. Hij herkauwt, hertaalt, kleurt, vervaagt ons doen en laten. Tijd confronteert ons met onszelf en de anderen en zet aan tot denken. Hij spiegelt ons aan de veelzijdigheid van de realiteit en dwingt vaak tot nederigheid. Uitdagend, plagend, bij momenten verhelderend en soms pijnlijk, maar vaak ook helend. Het aanvaarden en de dingen bekijken vanuit een ander perspectief geven hoop en een uitweg naar morgen. Met verlangens als drijfveer. Er is altijd wel een deur om te openen. Maar wat zit er achter die deur? Dit is de rode draad van deze gedichtenbundel.