De Verloren Amant

Als Sjoerd uit nieuwsgierigheid gaat chatten met Leroy ontdekt hij waarom meisjes hem nooit echt konden opwinden. Vanaf dat moment kolken zijn emoties en komt hij in gewetensnood door zijn conservatieve opvoeding. De lezer wordt in het verhaal getrokken door de opwindende, directe optekening van deze aangrijpende liefdesgeschiedenis.

De originele schrijfstijl van Anastasios Papaioannou kenmerkt zich door microperspectief, waarbij hij tot op microscopisch niveau inzoomt op details, die hierdoor in een eigen universum tot bizarre en vervreemdende proporties groeien. Daarnaast doen de zinnelijkheid van zijn artistieke, bloemrijke zinnen en het homerisch gebruik van adjectieven denken aan een Griekse tragedie. Deze roman beschrijft verborgen problematiek waarmee veel jonge mensen worstelen; de schrijver slaagt erin hen op tedere, maar ook onbeschroomde wijze te bemoedigen en te emanciperen.