Hoe je Babylon zegt

Memoir over een jeugd in Jamaica binnen een streng door de vader opgelegd rastafari-milieu. De vader, een rondreizende reggaemuzikant, schermt het gezin af van ‘Babylon’, de vermeende immorele invloed van de westerse wereld, met strikte regels rond kleding, haar, bewegingsvrijheid en sociale contacten. Naarmate Sinclair ouder wordt, verzet ze zich sterker tegen deze onderdrukkende omgeving. De tekst verbindt haar persoonlijke emancipatie met het vinden van bevrijding in literatuur en het ontwikkelen van een eigen literaire stem, en belicht daarnaast de geschiedenis van rastafari en de koloniale erfenis van Britse overheersing in Jamaica.