Alles gaat over

Persoonlijke non-fictie over het dorpsleven op het Friese platteland na een verhuizing na het overlijden van de partner. De tekst schetst een periode van verandering en onrust in een dorp: sterfgevallen, het verdwijnen van voorzieningen, een kerkgemeenschap die verhuist, overlast door de bouw van een windmolenpark en spanningen rond nieuwkomers op het platteland. Tegelijk is er aandacht voor verbondenheid en troost, zoals kerkklokken voor covidslachtoffers, verlangen naar een Elfstedentocht en het schaatsen. Daarnaast staan alledaagse, kleine genoegens centraal, zoals kerstkaarten, vogelzang, straatgeluiden en het uitzicht vanaf de oude zeedijk.