Bewijs uit het ongerijmde

Poëziebundel met 40 gedichten over een liefdesrelatie die zich gedurende een half jaar ontwikkelt. De relatie is onmogelijk door bestaande relaties, maar de twee betrokkenen kunnen elkaar niet loslaten. De teksten draaien om gemis, pijn, geluk en hoop, met wekelijkse ontmoetingen als scharniermomenten tussen periodes van afwezigheid. Centraal staat de bewuste keuze om tegen een bestaande status quo in ruimte te maken voor verbondenheid, ondanks de spanning en afstand die dat veroorzaakt. Het motief van wortel twee fungeert als symbool voor de irrationele afstand en innerlijke spagaat tussen de geliefden.