Het verdriet van Rosemarie

Non-fictie rond een persoonlijke reconstructie van familiegeschiedenis in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Rosemarie groeit op zonder vader, met een foto van een onbekende soldaat, onbeantwoorde vragen en een familie getekend door verdriet. Later ontdekt ze dat ze geboren is in een Lebensbornkliniek en dat haar vader, een oostfronter, door het Belgische gerecht ter dood werd veroordeeld en gefusilleerd. Samen met Eric Bauwens probeert ze zijn levensloop te reconstrueren, ondanks het gebrek aan bronnen. De zoektocht draait om afkomst, oorlogsverleden, schuld en de moeilijkheid om een biografie op te bouwen uit fragmentarische sporen.