Opeens geen grenzen meer

Historische en cultuuranalytische non-fictie over Duitsland na november 1918, toen politiek en straatleven werden gekenmerkt door geweld en haat. De tekst onderzoekt waarom veel jonge mannen ontvankelijk waren voor gewelddadige verlossingsideeën. Centraal staan hun haat tegen socialisten, democraten, symbolische vaderfiguren en vrouwen, evenals angsten en emotionele onzekerheid die werden gecompenseerd met mannelijke hardheid. De analyse steunt op romans, verslagen van vrijkorpsofficieren, gedichten van Brecht en beeldend werk van Dix en Grosz. Daarnaast bevat de tekst een persoonlijke beschouwing over herkenning van deze mannelijke binnenwereld.