Pieterskerk Leiden 1795-heden

Cultuurhistorische non-fictie over de Pieterskerk in Leiden als voormalig religieus erfgoed en stedelijk monument. De tekst belicht niet alleen wat van het verleden resteert, maar vooral de ontwikkeling van de kerk en haar functies in de gemeenschap over ruim twee eeuwen. Naast haar rol als godshuis fungeerde de Pieterskerk als plaats voor identiteitsvorming, omgang met het verleden, plechtige bijeenkomsten en dagelijks gebruik. Ook prestige, praktische gemeenschapsfuncties, uitdagingen en conflicten komen aan bod. De continuïteit van deze functies blijft zichtbaar, ook na meer dan vijftig jaar met een seculiere bestemming.