Zwaaien, roepen, springen

Non-fictie over regionale achterstelling in Nederland en de verhouding tussen regio’s, provincies, de Haagse politiek en de Randstad. De tekst bespreekt hoe gevoelens van verdriet en frustratie konden ontstaan, aan de hand van een overzicht van zeventig jaar regionaal beleid. Daarnaast verbindt zij historische ontwikkelingen met de actuele politieke context na de Provinciale Statenverkiezingen en verkent zij mogelijke manieren om regio’s en provincies te versterken. De vorm combineert persoonlijke zoektocht, historisch overzicht en pleidooi, met aandacht voor brede welvaart en de kracht van de provincie.