Alweer een sieraad voor de stad

Non-fictie over architectuur en koloniale bouwpraktijk in Nederlands-Indië rond 1900. Centraal staan Eduard Cuypers en zijn bureau, die in Nederland aanvankelijk veel waardering kregen maar later door veranderende architectuuropvattingen naar de achtergrond verdwenen. Vanuit Amsterdam verlegde Cuypers daarop een deel van zijn werkterrein naar Nederlands-Indië, waar hij samen met Marius Hulswit en Arthur Fermont talrijke gebouwen realiseerde. De tekst richt zich op deze gebouwen en op de betrokken personen, en plaatst hun werk in de context van de Nederlandse en koloniale architectuurgeschiedenis.