De doos van Pandora

Persoonlijke non-fictie over de psychische gevolgen van misbruik in de kindertijd en een langdurige scheiding tussen gevoelswereld en ratio. Een zelfgecreëerde fantasiewereld bood aanvankelijk rust en veiligheid, terwijl middelbare school, universiteit en academische vorming het intellect versterkten en gevoelens naar de achtergrond drongen. In Guyana wordt deze disbalans confronterend zichtbaar. Later volgt een crisis die lang was uitgesteld, waarna de psyche volgens de tekst corrigerend ingrijpt via een psychose. De tekst benoemt het functionele aspect van die psychose en verwijst naar diagnostische categorieën zoals schizo-affectieve en schizofreniforme stoornissen.