Pelgrimeren op de vierkante meter

Beschouwende non-fictie over pelgrimeren als uiterlijke en innerlijke tocht. De tekst verbindt het gaan van pleisterplaats naar pleisterplaats met ervaringen van schoonheid, ontmoetingen, heilige inspiratie, maar ook met regen, wind, onaangename ontmoetingen en niet-weten. Pelgrimeren verschijnt als een beweging door tijd en ruimte én als een weg naar binnen, gekenmerkt door verdwalen, omwegen, vallen en verdergaan zonder duidelijke eindbestemming. Natuurervaring en het ritme van getijdengebeden vormen daarbij twee polen: naar buiten getrokken worden door bergen, Wad, luchten en water, en naar binnen door stilte.