Jolien

De beide voeten zijn naar voren gerichte uiteinden onder de enkel van het been. Ze staat erop en ze heeft ze steeds gebruikt om zich voort te bewegen. Met haar twee heldere ogen, twee stevige handen en twee stevige voeten dacht ze te weten te komen welke weg ze volgen moest. Plusminus een jaar geleden begonnen haar voeten op een raadselachtige manier te ageren alsof ze een duister geheim wilden verbergen. In deze oneindige ruimte draaide ze om haar eigen as en zag ze niets meer tot haar leven een andere wending nam. In die tussentijd bleef ze zich het kleine meisje voelen. Behoedzaam ontgrendelt Jolien de deur naar de buitenwereld. Kan Antoon Roodkop haar bekoren met zijn recept ‘rode kool met een vleugje nostalgie’?