Het verderfelijk materiaal

Ivo heeft een sleutelroman geschreven, met een impressionistisch schilderij in een centrale rol. Maar nog voor de publicatie ervan heeft de auteur zich voor de trein gegooid. Zijn moeder en broer, zijn suikerzieke vrouw en dochter blijven verweesd achter. Wat is (geen) fictie in Ivo’s roman? Hoe groot is de impact van fictie op hun levens? Elk personage graaft zich in de roman in om eruit (weg) te halen wat voor hem relevant is. Maar een ‘betrokken’ lezer, en zeker een lezer met hetzelfde erfelijk materiaal, is een paranoïde lezer. ‘Juist omdat ik mij op die details blind staar zie ik het ruimere plaatje niet,’ zegt Ivo’s moeder.