Omzien in tegenlicht

De moeilijk peilbare hoofdpersoon, Len Martens, komt zelf nauwelijks aan het woord. Ze lijkt de taal te ontberen voor reflectie. Van haar woorden moet de lezer het dan ook niet hebben, wel van haar gedrag, zoals geobserveerd door haar twee antagonisten: haar jongere zus Anna en haar dochter Helen. Onafhankelijk van elkaar schetsen zij Len als zus, als moeder en als vrouw, vanaf haar moeizame kinderjaren in een verscheurd gezin (waar ook de meningen over wat goed is en wat fout fluctueren en verschillen), via de oorlogsjaren in Duitsland als jong volwassene, tot aan haar dood. Len wordt daarmee misschien beperkt begrepen, misschien ook niet.Op hoge leeftijd wordt Len dement. Er ontstaat een even curieus als heftig conflict tussen Lens vier kinderen als een luide en schrille nagalm van een bizar gezinsleven, vijftig, zestig jaar in het verleden. Thema is het spanningsveld tussen zelfbeschikking en lot; tussen schuld en onschuld.