De reuzensalamander

Non-fictie over de geschiedenis van het denken over fossielen. De tekst beschrijft hoe opvattingen in drie eeuwen veranderden: van spontane natuurvormsels naar resten van de bijbelse zondvloed en vervolgens naar overblijfselen van uitgestorven organismen. Toen het aantal vondsten toenam, verdwenen religieuze verklaringen naar de achtergrond en kregen fossielen een centrale rol in het begrijpen van uitsterven en evolutie, ook van de mens. Aan bod komen onder meer nepfossielen, de Mosasaurus uit Maastricht, vondsten langs de Engelse zuidkust, mammoeten, een oeros langs de Eem en de Javamens. Ook Teylers Museum in Haarlem wordt genoemd.