Er was eens een stenen hoofd

Roman over een stenen hoofd van Borobudur op Java, een van de verdwenen hoofden van de onthoofde Boeddhabeelden. In negen steeds kortere hoofdstukken, verwijzend naar de negen verdiepingen van de tempel, volgt de tekst de omzwervingen van dit zwijgende object nadat het door een fotopionier wordt gevonden. Het komt achtereenvolgens terecht bij onder meer een theeplanter, de weduwe van een schilder en een Nederlandse verzetsvrouw. De kern ligt bij de verplaatsing van cultureel erfgoed en de betekenis die plekken en objecten dragen, in samenhang met geschiedenis en de onmogelijkheid die ongedaan te maken.