Poëtische subversie of de blijvende waarde van kunst

Deze uitgave bundelt twee theoretische teksten over de blijvende, kritische waarde van kunst en de spanning tussen autonomie en instrumentalisering. In De esthetische dimensie analyseert Herbert Marcuse hoe kunst tegelijk gezag ontleent aan haar autonomie en wordt ingezet voor marxistische, neoliberale, manageriële of andere doelen, waardoor die autonomie wordt ondermijnd. Regelen en zeggen van Ruud Kaulingfreks sluit daarbij aan met een kritiek op managerialisme en het zelfbeeld van de organisatiemens, dat distantie en reflectie belemmert. Daartegenover staat een poëtische sensibiliteit als ontregelende geestesactiviteit tegenover de gevestigde orde en de laatkapitalistische organisatiemaatschappij.