Hoe kanker mij uiteindelijk leerde leven

Autobiografische non-fictie over een vrouw die opgroeit in de jaren vijftig en zestig in een gezin zonder vanzelfsprekende warmte en emotionele veiligheid. Als jonge vrouw zoekt ze kracht in het feminisme en bij de Rooie Vrouwen, en probeert ze werk en moederschap te combineren. Die poging mondt herhaaldelijk uit in uitputting en burn-out, terwijl therapieën geen blijvende oplossing bieden. Na een diagnose van borstkanker ontstaat ruimte voor zelfonderzoek. Gaandeweg verschuift de focus van presteren en volhouden naar het herkennen van emotionele verwaarlozing, zelfinzicht en het loslaten van oude patronen.