Tegelijkertijd

Persoonlijk non-fictieverslag over Roos, die met hulphond Rollo, dissociatieve identiteitsstoornis en zelfspot omgaat met een kankerdiagnose na vroegkinderlijk trauma en ingrijpende ziekenhuiservaringen. Na de ontdekking van een bobbel in haar nek blijkt de angst voor mogelijke kanker groter dan haar ziekenhuisangst. Ze krijgt de diagnose van een langzaam groeiende, niet te genezen vorm van kanker en leert daarmee leven als chronische ziekte. Tijdens het ziekteproces observeert ze de interactie met zorgpersoneel en formuleert ze praktische inzichten voor de diagnosefase en behandeling, met aanknopingspunten voor reflectie door zorgprofessionals.