Gebroken - niet gescheurd

Persoonlijk ervaringsverhaal over de nasleep van Toxische Epidermale Necrolyse (TEN), een levensbedreigende allergische reactie op medicatie die Kirsten in 2012 treft. In enkele dagen verliest ze 65% van haar huid, gevolgd door medische en psychische trauma’s die tien jaar lang angst, verdriet en ontregeling veroorzaken. Tijdens een vakantie, na een gebroken enkel, ontstaat een keerpunt waarop ze beseft dat herstel mogelijk is. De tekst beschrijft de confrontatie met opgeslagen herinneringen aan pijn en de verwerking van trauma. Daarnaast vraagt ze aandacht voor TEN en de gevolgen ervan binnen medische en psychiatrische zorg.